Υποκριτικά κροκοδείλια δάκρυα και προθέσεις ...

Στις 13 Φλεβαρη η οργάνωση «ΚΙΝΗΣΗ για ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55» δημοσίευσε ένα σύντομο άρθρο με τον τίτλο "Χρέος μας η Ανασύνταξη του Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κόμματος" (https://anasintaxi.blogspot.gr/2017/02/blog-post_13.html).

 

Θέλω πρώτα να κάνω μια παρατήρηση που κατά την γνώμη μου είναι σημαντική. Νομίζω ότι δεν πρέπει να μένουμε μόνο σε αυτά που αναφέρονται σε ένα πολιτικό και ιδεολογικό κείμενο, επειδή πολλές σημαντικές αλήθειες κρύβονται και σε αυτά που δεν αναφέρονται.

Τα ψέματα, η απόκρυψη και αποσιώπηση της αλήθειας προς τους καταπιεσμένους από την μεριά διαφόρων οργανώσεων τάχα Μαρξιστικών – Λενινιστικών ή κομμουνιστικών δείχνουν ότι δεν σταματούν μόνο στα ψέματά τους. Συνεχίζουν να λένε ψέματα και για τις προθέσεις τους.

Είναι αδύνατον να είναι κομμουνιστές, έτοιμοι να βάλουν τα στήθια τους μπροστά για τα συμφέροντα των ανθρώπων του μόχθου, αυτοί που λένε ψέματα, αποσιωπούν και κρύβουν την αλήθεια από αυτούς τους ίδιους τους ανθρώπους του μόχθου που τάχα παλεύουν για την κοινωνική τους απελευθέρωση από τα δεσμά του καπιταλισμού και ιμπεριαλισμού.

Μια ιδιότητα των Μαρξιστών – Λενινιστών – Σταλινικών είναι η απόλυτη ειλικρίνειά τους προς τους καταπιεσμένους. Δεν τους κρύβουν και δεν αποσιωπούν τίποτα από τις εργαζόμενες μάζες, με οποιοδήποτε πρόσχημα. Μια ματιά στα έργα του Μαρξ, του Ένγκελς, του Λένιν, του Στάλιν, του Ε. Χότζα και των ντοκουμέντων των Τριών Κομμουνιστικών Διεθνών το επιβεβαιώνει αυτό.

Σύμφωνα με το άρθρο αυτό, το οποίο υπάρχει στο τέλος αυτού του κειμένου, για την ηγεσία της οργάνωσης «ΚΙΝΗΣΗ για ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55» η ιστορία και ο αγώνας του Κομμουνιστικού Κινήματος σταματά το 1952, την χρονιά του θανάτου του Ι.Β. Στάλιν, το 1956 με το 20ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ και την παλινόρθωση του καπιταλισμού στην Σοβιετική Ένωση, το οποίο είναι προφανώς παράλογο. 
Νομίζω ότι άλλος είναι ο στόχος αυτής της παράλογης απόκρυψης. 

 

Για τους πραγματικούς Μαρξιστές – Λενινιστές, μετά την προδοσία της συμμορίας των Χρουστσόφ – Μπρέζνιεφ, των ιδεολόγων της νέας αστικής τάξης που έκανε την εμφάνισή της στην Σοβιετική Ένωση, την σκυτάλη πήραν οι Έλληνες Κομμουνιστές του ηρωικού ΚΚΕ και το Κόμμα Εργασίας Αλβανίας με επικεφαλής τον Σύντροφο Εμβέρ Χότζα. (Μόνο που λόγω των ειδικών συνθηκών ζωής και δράσης τους η πάλη των Ελλήνων Μαρξιστών - Λενινιστών δεν είχε την συνέχεια που ήθελαν). 

Με μπροστάρη αυτό το αλύγιστο Κόμμα, μετά το 1960, μπήκαν τα θεμέλια για το Μαρξιστικό – Λενινιστικό Κίνημα και δημιουργήθηκαν σε όλο τον κόσμο Μαρξιστικά- Λενινιστικά Κόμματα και Οργανώσεις. Η ανυποχώρητη κομμουνιστική στάση του ΚΕΑ στην πάλη του ενάντια σε όλα τα ρεύματα του ρεβιζιονισμού και οπορτουνισμού ήταν και συνεχίζει να είναι πηγή έμπνευσης και παράδειγμα για όλους τους πραγματικούς Μαρξιστές – Λενινιστές. Ήταν και είναι παράδειγμα και πηγή έμπνευσης για τους κομμουνιστές, τους εργάτες και τους λαούς όλου του κόσμου το απευθείας πέρασμα της Αλβανίας στην επιτυχή οικοδόμηση του σοσιαλισμού, πράγμα που συνέβη για πρώτη φορά στην ιστορία των προλεταριακών επαναστάσεων σε μια τόσο καθυστερημένη οικονομικά μισό-φεουδαρχική χώρα με σχεδόν ανύπαρκτο προλεταριάτο, το πέρασμα στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού χωρίς το πέρασμα από τον καπιταλισμό, εφαρμόζοντας με επιτυχία τα διδάγματα της Μαρξιστικής - Λενινιστικής θεωρίας για την διαρκή, αδιάκοπη επανάσταση, σε συνθήκες άγριας ιμπεριαλιστικής και ρεβιζιονιστικής περικύκλωσης και επίθεσης και αντιμέτωπο με το νέο φαινόμενο του παλινορθωμένου καπιταλισμού με τους σύγχρονες ρεβιζιονιστές στην εξουσία. Ήταν και είναι έμπνευση και παράδειγμα η προλεταριακή Μαρξιστική - Λενινιστική περήφανη εξωτερική πολιτική της, πολιτική της στην υπηρεσία του Αλβανικού και παγκόσμιου προλεταριάτου. Ήταν και είναι έμπνευση και παράδειγμα η διχτατορία του προλεταριάτου στην Λαϊκή Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Αλβανίας για όλους του πραγματικούς Μαρξιστές - Λενινιστές και τους επαναστάτες στον κόσμο. Δεν είναι έμπνευση και παράδειγμα μόνο για τους αντεπαναστάτες.   

Για την ηγεσία της οργάνωσης «ΚΙΝΗΣΗ για ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55» λοιπόν δεν υπάρχει αυτη η συγκεκριμένη συνέχεια, με το ΚΕΑ και τον Σύντροφο Εμβερ Χότζα, στο Μαρξιστικό – Λενινιστικό – Κομμουνιστικό Κίνημα μετά το 1960. Αν υπήρχε θα το έλεγε. 
Η ηγεσία της οργάνωσης «ΚΙΝΗΣΗ για ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55» φαίνεται ότι δεν εμπνέεται και δεν θεωρεί παράδειγμα το ΚΕΑ με επικεφαλής τον Σύντροφο Εμβέρ Χότζα, την ηρωική πάλη τους ενάντια στον σύγχρονο ρεβιζιονισμό και οπορτουνισμό, την επιτυχή οικοδόμηση του σοσιαλισμού στην Αλβανία, την διχτατορία του προλεταριάτου και τον επί σαράντα χρόνια περίπου επιτυχή αγώνα του ενάντια στις προσπάθειες του ιμπεριαλισμού, του ρεβιζιονισμού και όλης της αντίδρασης για την παλινόρθωση του καπιταλισμού στην Αλβανία εμπλουτίζοντας παραπέρα την Μαρξιστική - Λενινιστική θεωρία της προλεταριακής επανάστασης και της οικοδόμησης του σοσιαλισμού. Δεν θεωρεί ως προϋπόθεση για την "Ανοικοδόμηση του Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κόμματος" την προβολή, αποδοχή και εφαρμογή των διδαγμάτων της ηρωικής Μαρξιστικής - Λενινιστικής ιστορίας του ίδιου του ΚΕΑ και των πολύπλευρων αγώνων του. Αν ίσχυε το αντίθετο θα το ανέφερε σε αυτό το άρθρο. Όμως τηρεί σιωπή ιχθύος για αυτά τα ζητήματα, από αποτελούν τμήμα ένδοξο του Παγκόσμιου Εργατικού και Μαρξιστικού - Λενινιστικού Κινήματος!  

Αποσιωπώντας όμως την ένδοξη συνέχιση του αγώνα των Μαρξιστικών – Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων ενάντια στον ρεβιζιονισμό και οπορτουνισμό, με μπροστάρη το Κόμμα Εργασίας Αλβανίας με επικεφαλής τον Σύντροφο Εμβέρ Χότζα, στην ουσία αποσιωπά και κρύβει αυτή την αλήθεια από την κοινωνική τάξη την οποία διακηρύσσει ότι επιθυμεί να απελευθερώσει από τα δεσμά του καπιταλισμού! Στην ουσία της λέει να μην εμπνέεται και να μην θεωρεί παράδειγμα τον αγώνα του Αλβανικού προλεταριατου και της φτωχης αγροτιάς για την επανάσταση και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού με επικεφαλής το Κόμμα Εργασίας Αλβανίας και τον Εμβέρ Χότζα.

Και με τέτοια ψέματα η ηγεσία της οργάνωσης «ΚΙΝΗΣΗ για ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55» θεωρεί ότι μπορεί να βάλει τα θεμέλια για την εκπλήρωση αυτού του  "Χρέους της για την Ανασύνταξη του Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κόμματος" !  Μάλιστα δεν βάζει όρια και προϋποθέσεις για το ποιες ιδεολογικές τάσεις και ρεύματα του σύγχρονου ρεβιζιονισμού και οπορτουνισμού αποκλείονται ή δεν αποκλείονται από αυτήν την "Ανασυγκρότηση" και ποιοι είναι οι εχθροί της. Για να μην βάζει τέτοια όρια σημαίνει ότι όλοι οι "καλοί" χωράνε σε αυτή την προσπάθεια: Μαοϊκές ηγεσίες, υποκριτικές ρεβιζιονιστικές ηγεσίες και γω δεν ξέρω ποιες άλλες αντικομμουνιστικές τάσεις και ρεύματα έχει στο μυαλό της η ηγεσία αυτής της οργάνωσης, αφού δεν τα αποκλείει κατηγορηματικά και απόλυτα ! 
Η ενιαία ιστορία όμως του Μαρξιστικού - Λενινιστικού και Κομμουνιστικού Κινήματος, και όχι τμήματά της, αποτελεί αυτή η ίδια ένα από τα πιο σημαντικά θεμέλια οικοδόμησης Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κόμματος.

Τα ψέματα, η απόκρυψη και αποσιώπηση της αλήθειας προς τους καταπιεσμένους από την μεριά διαφόρων οργανώσεων και κομμάτων τάχα Μαρξιστικών – Λενινιστικών ή Κομμουνιστικών, αποδεικνύουν ότι αυτά τα Κόμματα και Οργανώσεις έχουν προδώσει τα συμφέροντα, προσωρινά και μακροπρόθεσμα, της εργατικής τάξης, της φτωχής αγροτιάς και των συμμάχων τους. Ξεκάθαρο παράδειγμα είναι όλα τα απομεινάρια του Χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού και Σοβιετικού σοσιαλιμπεριαλισμού, "Κ"ΚΕ, Συνασπισμός κλπ, όπως και τα Μαοϊκά και Τροτσκιστικά Κόμματα και οργανώσεις.

 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Το άρθρο της οργάνωσης «ΚΙΝΗΣΗ για ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55» από το μπλοκ αυτής της οργάνωσης :

 

Χρέος μας η Ανασύνταξη του Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κόμματος

Η εργατική τάξη και οι καταπιεσμένοι λαοί έχουν μόνο μια διέξοδο και προοπτική, μόνο ένα δρόμο: το δρόμο της επαναστατικής ταξικής πάλης για τη βίαιη-ένοπλη ανατροπή και συντριβή της εξουσίας της αντιδραστικής αστικής τάξης και την εγκαθίδρυση Λαϊκής Εξουσίας-Διχτατορίας του Προλεταριάτου, χωρίς την οποία δε μπορεί να οικοδομηθεί ο σοσιαλισμός-κομμουνισμός το μόνο σύστημα που μπορεί να λύσει οριστικά τα προβλήματα τους όπως συνέβηκε στη Σοβιετική Ένωση των ΛΕΝΙΝ-ΣΤΑΛΙΝ, η οικοδόμηση του οποίου διακόπηκε απ' την επικράτηση της χρουτσωφικής ρεβιζιονιστικής αντεπανάστασης και τη βίαιη πραξικοπηματική ανατροπή της Δικτατορίας του Προλεταριάτου (τμήματα στρατού - KGB - αστυνομία) -μετά το θάνατο-δολοφονία το Μάρτη του 1953 του ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ (δηλητηρίαση-γιατροί) - που εγκαινίασαν το πισωδρομικό προτσές της παλινόρθωσης του καπιταλισμού, που ολοκληρώθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1960.
Σήμερα σε μια τόσο κρίσιμη κατάσταση που απαιτείται οργάνωση αυτής της πάλης διαπιστώνεται όσο ποτέ άλλοτε η μεγάλη αδυναμία που απορρέει απ' την ανυπαρξία επαναστατικών Συνδικάτων και προπαντός την ανυπαρξία επαναστατικού Κόμματος της εργατικής τάξης, λενινιστικού-σταλινικού τύπου, του ζαχαριαδικού ΚΚΕ 1918-55, γύρω απ' το οποίο πρέπει να συσπειρωθούν - στη βάση του μαρξισμού-λενινισμού-σταλινισμού - όλοι οι κομμουνιστές, κατεύθυνση προς την οποία αγωνίζεται η «ΚΙΝΗΣΗ για ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-55».