Καμιά αυταπάτη για τις ρεβιζιονιστικές ηγεσίες του “Κ”ΚΕ, του Μ-ΛΚΚΕ και του ΚΚΕ(μ-λ)

Καμιά αυταπάτη για τις ρεβιζιονιστικές ηγεσίες του “Κ”ΚΕ, του Μ-ΛΚΚΕ και του ΚΚΕ(μ-λ)

Την εποχή του, ο Χρουστσόφ, αφοί άδειασε όλο το βαρύ πυροβολικό του ενάντια στον Στάλιν, κάποιες φορές είπε και κάτι καλό για αυτόν, για καθαρά δημαγωγικούς σκοπούς. Και ο Μπρέζνιεφ συνέχισε να χρησιμοποιεί αυτήν την τακτική.

Σήμερα βλέπουμε ότι η ρεβιζιονιστική ηγεσία του “Κ”ΚΕ μιλά με όμορφα λόγια για τον Στάλιν και τον Ζαχαριάδη προσπαθώντας να δείξει ότι τα ζητήματα αυτά τα έχει τακτοποιήσει. Ότι δεν είναι ποια αντισταλινική, αντικομματική και αντι-ΚΚΕ, ότι επέστρεψε στον Μαρξιστικό – Λενινιστικό - Σταλινικό δρόμο, στον δρόμο της βίαιης προλεταριακής επανάστασης, της δικτατορίας του προλεταριάτου, στο δρόμο του Σταλινικού σοσιαλισμού – κομμουνισμού.

Τα ίδια κάνουν από την εποχή που ιδρύθηκαν και οι Μαοϊκές ρεβιζιονιστικές ηγεσίες των Μ-ΛΚΚΕ και ΚΚΕ(μ-λ) για το ζήτημα Στάλιν, για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού – κομμουνισμού, για την διχτατορία του προλεταριάτου και την ιστορία του ΚΚΕ. Λένε όμορφα λόγια για αυτά όλα με σκοπό να αποκρύψουν από τα μελή τους και τους οπαδούς τους ότι είναι ενάντια στην επαναστατική γραμμή του ΚΚΕ (1918-1956), ότι είναι ηγεσίες αντι-Λενινιστικές και αντι-Σταλινικές, ότι είναι ενάντια στην Μαρξιστική – Λενινιστική θεωρία και πράξη όπως θεμελιώθηκαν από τον Μαρξ, του Ενγκελς, του Λένιν, του Στάλιν.

Τα όμορφα λόγια που μπορεί να λέγονται από την ηγεσία του “Κ”ΚΕ δεν είναι τίποτα άλλο παρά δημαγωγία για την εξαπάτηση των εργαζομένων της Ελλάδας, για την αντιμετώπιση της δυσαρέσκειας των οπαδών και των μελών αυτών των Κόμματων. Πραγματική αρχιακή στάση προς τον Στάλιν σημαίνει ότι πρέπει να απορριφθούν το 20ο, το 22ο και τα άλλα συνέδρια του Σοβιετικού ρεβιζιονιστικού κόμματος, ότι πρέπει να απορριφθούν όλες οι αποφάσεις των ρεβιζιονιστικών συνεδρίων που οργάνωσε η ηγεσία του “Κ”ΚΕ μετά την διάλυση του πραγματικού ΚΚΕ, δηλαδή μετά το 1956, ότι πρέπει να απορριφθεί η ρεβιζιονιστική γραμμή της σε όλους τους τομείς, ότι πρέπει να εξαλειφθεί αυτή η συμμορία που κάνει κουμάντο στο “Κ”ΚΕ σήμερα. Πραγματική αρχιακή στάση προς τον Στάλιν, σύμφωνη με τον επιστημονικό σοσιαλισμό, είναι η απόρριψη των θεωριών του Μαο-Τσε Τουνγκ από τις ρεβιζιονιστικές ηγεσίες των Μ-ΛΚΚΕ και ΚΚΕ(μ-λ), είναι η απόρριψη των συκοφαντιών τους ενάντια στο επαναστατικό ΚΚΕ με επικεφαλής τον Σύντροφο Νίκο Ζαχαριάδη.

Οι ηγεσίες αυτών των κόμματων και των συγγενικών με αυτές οργανώσεων προσπαθούν να δείξουν ότι υπάρχει δυνατότητα, μέσω δημοκρατικών διαδικασιών, μέσω συνεδρίων, ακόμα και να αλλάξουν γραμμή και απόψεις.

Αλλά ποτέ στην ιστορία του καπιταλισμού δεν μπόρεσε να αλλάξει η ρεβιζιονιστική ηγεσία ενός κόμματος που πρόδωσε την προλεταριακή επανάσταση και να ξαναγίνει το Κόμμα αυτό πραγματικό Μαρξιστικό – Λενινιστικό.

Η πείρα μέχρι τώρα, και ιδιαίτερα η πείρα από την πάλη των Κομμουνιστών – Μπολσεβίκων ενάντια στα κόμματα της 2ης Διεθνούς, ενάντια στα τότε Κομμουνιστικά Κόμματα που ονομάζονταν Σοσιαλδημοκρατικά, πάλη με επικεφαλής τον Λένιν και τους μπολσεβίκους, αυτή η πείρα έδειξε ότι είναι ουτοπία η πίστη ότι αυτά τα κόμματα θα μπορούσαν να αλλάξουν ηγεσία και θα γίνονταν επαναστατικά. Αυτή η πάλη και ο θρίαμβος της Μεγάλης Οκτωβριανής Προλεταριακής Επανάστασης απέδειξαν ότι αυτό δεν μπορεί να συμβεί, ότι η μοναδική λύση είναι η αποχώρηση από αυτά και η δημιουργία νέων επαναστατικών κομμουνιστικών κομμάτων όπως έκαναν οι Μπολσεβίκοι της Τσαρικής Ρωσίας με επικεφαλής τον Λένιν.

Το ίδιο έδειξε και η πάλη των Μαρξιστών – Λενινιστών με επικεφαλής το Κόμμα Εργασίας Αλβανίας και τον Σύντροφο Ενβέρ Χότζα ενάντια στον Χρουτσοφικό ρεβιζιονισμό.

Η μόνη διέξοδος από το ιδεολογικό και πολιτικό αδιέξοδο στο οποίο βρίσκονται τόσα χρόνια τα μέλη και οι οπαδοί του “Κ”ΚΕ, Μ-ΛΚΚΕ και ΚΚΕ(μ-λ) είναι η ιδεολογική και πολιτική επιστροφή τους στην ένδοξη εποχή, στην εποχή των μεγάλων μαχών και μεγάλων νικών του προλεταριάτου και των λαών, στην εποχή της Κομμουνιστικής Διεθνούς με επικεφαλής το Μπολσεβίκικο Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης, ειναι η αποχώρησή τους από αυτά τα κόμματα και η δημιουργία Μαρξιστικού – Λενινιστικού Κομμουνιστικού Κόμματος με βάση την θεωρία και πράξη της Κομμουνιστικής Διεθνούς, με βάση τον αγώνα των Μαρξιστικών – Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων ενάντια στον σύγχρονο ρεβιζιονισμό με επικεφαλής το Κόμμα Εργασίας Αλβανίας και τον Σύντροφο Ενβέρ Χότζα, με βάση την θεωρία του Μαρξ, του Ενγκελς, του Λένιν, του Στάλιν και του Ε. Χότζα.